Komentarze do: Oglądalność — czyli jak być kochanym

Autor: Darius Salamon von Danzig

Darius Salamon von Danzig — Wed, 21 Mar 2012 17:28:33 +0000

Witam.

Zajmuję się handlem / nie tylko / , czytając Twój blok odkryłem, że dziedzinami , o których piszesz bardzo często kierują te same mechanizmy . które kierują handlem czy też szerzej: marketingiem w pełni rozumianym. Dotychczas myślałem, że mechanizmy te występują bliźniaczo jedynie w handlu i sztuce wojny.

Nie to jest jednak moim głównym celem postu, mianowicie, chciałbym wyrazić moje uznanie dla Twojego bloga za edukację a zwłaszcza za bezpłatne odsłanianie arkan , głównie scenopisarstwa. Dzięki takim ludziom jak Ty internet można nazywać pożytecznym wynalazkiem.

Życzę dużo weny a jeszcze więcej, jak największego Daru zrozumienia Pism – Biblii.

ps. – Jezus Chrystus ur. się w Betlejem , w październiku.

Pozdrowiam.

Autor: clavier

clavier — Mon, 13 Feb 2012 22:31:34 +0000

dlatego, że mogą się z nim w jakimś stopniu zidentyfikować. A propos kreskówek – Królik Bugs wymiata ;)

Autor: ZiKo

ZiKo — Sat, 21 May 2011 10:09:07 +0000

Dlacego ludziom podobają się rzeczy. które obiektywnie (i wg. krytyków) nie powinny się podobać? Dlaczego jedno przedsięwzięcie, artysta, film, ma zrobioną orgromną kampanię z wielkim budżetem i nic…, a wyjdzie z pod szafy jakieś “medialne zero” i powalana na kolana krytyków, opiniotwórców, medialnych gigantów, a połowe populacji rozkochuje w sobie do nieprzytomności? Dlaczego telewizyjne show wygrywają szare myszki, zabiedzone dzieci w brzydkich sukieneczkach, tyczkarki, podstarzałe gospodynie domowe, sprzedawcy telefonów komórkowych z krzywym zgryzem, a przegrywają faworyci, kreowani na gwiazdy? Fantastycznie to widać w “Gladiatorze”, kiedy naród, miast pokochać Cesarza, który zorganizował fantastyczne igrzyska i rozdał pieczywo, zakochuje się w gladiatorze, żywym trupie, niewolniku, którego życiową rolą było ładnie i spektakularnie…zdechnąć.

Autor: ZiKo

ZiKo — Tue, 15 Mar 2011 11:27:11 +0000

Ostanio, jak zerkam sobie na krekówki, które w każdej wolnej (i nie tylko wolnej) chwili oglądają, z wypiekami na twarzy moje córki, to sobie myśle (o niektórych) Boże, jakie to są perełki (te kreskówki :-) ): dramaturgia, dialogi, wyraziste postacie, humor. Dlaczego nikt (mało kto, nie w Polsce) nie pisze takich filmów fabularnych. I nie chodzi mi o przeniesienie na siłę filmu animowanego na duży ekran, bo moje dzieci na Scoobym fabularnym (z aktorami), po 15 minutach śpią, ale o zastosowaniu tych samych technik: szaleńczego tempa, idiotycznego humoru, przezabawnych gagów, błyskotliwych dialogów…

Autor: Piotr Wereśniak

Piotr Wereśniak — Mon, 28 Sep 2009 12:38:17 +0000

Im więcej ludzi czyta bloga, tym większe jest prawdopodobieństwo, że ktoś go skomentuje.

Im artykuł bardziej kontrowersyjny, zaczepny i mocny, tym większą powinien wzbudzić dyskusję.

Inna sprawa, że teraz podobno na całym świecie spadło znacznie komentatorstwo na blogach i forach. Podobno przyczyną są serwisy społecznościowe i mikro-blogi typu Twitter. Tam się teraz dyskutuje.

Autor: fraglesi

fraglesi — Mon, 28 Sep 2009 07:00:18 +0000

To nie tak:-)
Brak odzewu nie oznacza braku “oglądalności”. Oglądalność czyli liczba odwiedzin bloga może być duża (co cieszy) ale ledwie promil, albo mniej odwiedzających decyduje się wyrazić opinię lub podjąć polemikę.