Na przykład na tym filmiku saturacja jest tak podkręcona, że twarze ludzi są częściowo beżowe/naturalne, a częściowo pomarańczowe jak uliczna lampa sodowa. Nie wiem czy to postprodukcja, ale podejrzewam że to sprzętowa korekta samego aparatu. Że on bada kolorystykę zdjęcia i wybija te kolory, które odstają od szarości.

Na przykład szaro-niebieskie dżinsy po takiej obróbce stają się jaskrawo niebieskie.

Czy to dobrze czy to źle?

Jeżeli chcemy robić atrakcyjne zdjęcia, to jest to przydatne, ale jeżeli chcemy dokładnie oddać rzeczywistość tak jak ją widzi oko, to źle. Zdjęcie zamiast mówić jaka jest szarobura prawda o świecie, kłamie. Zostawia kolorowe przyjemne wspomnienia.

Byłem w San Francisco nocą i to nie wyglądało tak atrakcyjnie.

Ja sam od paru miesięcy jestem szczęśliwym posiadaczem 5D. Kilka dni temu opisałem swoje doświadczenia z tym aparatem jako kamerą i zrobiłem przegląd dodatkowego sprzętu, w który warto się zaopatrzyć jeśli myślimy poważnie o filmowaniu. Zachęcam do lektury.

http://inspiredbylife.pl/2009/11/17/lustrzanka-zamiast-kamery/

Serdecznie pozdrawiam.

Słyszałem, że korespondujesz ze światem przez internet. I masz – rzeczywiście! Fajnie.
Zajrzałem i od razu zainteresował mnie jeden z tematów.

Tak się składa, że jestem posiadaczem Canona 5D Mark2 z dobrą optyką…
Na podobnym (Canon 1D Mark3) kręcono część scen do filmu “Slumdog Millionaire”. Choć wówczas nie było na rynku Mark2 z matrycą 24mmX36mm(!) to i tak Mark3 zadziwił nie tylko operatora i reżysera ale też widzów i akademię filmową – Anthony Dod Mantle dostał za zdjęcia Oscara.

Przyznaję, jestem pod wrażeniem tego sprzętu (Mark2) ale po serii testów byłbym ostrożny w wykorzystaniu go w produkcji fabularnej jako jedynego nośnika obrazu. Jeszcze niestety nie…
Ma trochę ograniczeń utrudniających pracę zarówno na planie jak i w postprodukcji.
Bez specjalnych dodatków jest nieporęczny do trybu video. Niewygodnie się ostrzy i trzyma podczas filmowania, ale oczywiście można się przyzwyczaić albo to obejść zakładając follow focus, kompendium, uchwyty do trzymania całości, lupę na wizjer, mikrofon itd.. http://www.cavision.com
No i zapisuje z prędkością 30 kl/s. Tylko.
Być może Canon wypuści jakiś upgrade i to rozszerzy. Póki co pozostaje kombinowanie w postprodukcji i zamiana 30 na 24 lub 25kl/s. Dźwięku i obrazu.

Mark2 jest przede wszystkim aparatem fotograficznym, więc funkcja video jako dodatek jest uboga w menu w porównaniu z Cine Alta, ale to – zakładam – kwestia czasu.
Z racji dużej matrycy (24 X 36mm) i dobrej, jasnej optyki można uzyskać niespotykaną dotąd w elektronice głębię ostrości, nawet przy szerszym obiektywie. Plastyczne, miękkie tło przy przesłonie 2,8 i obiektywie 24mm nie jest dla tego sprzętu problemem. To na prawdę robi wrażenie!! Przy ponad 20 mpx i nie za dużej czułości nawet na duży ekran w zupełności wystarczy.

Czułość… Powalająca. W porównaniu do kamery Sony Cine Alta 950 z czułością 320ASA (bez tzw podbicia), Canon oferuje od 100 do 6400 ASA (plus opcja High ISO)! Przy czułości ok. 1000 ASA widać wyraźne i typowo elektroniczne szumy w cieniach (szczególnie w nocnych scenach na ulicy). To kłopot przy dużym powiększeniu!! Do 800ASA nie wygląda to najgorzej, przynajmniej na monitorze HD.

Jakość obrazów video jest coraz lepsza. Wiele firm oferuje profesjonalne kamery video do kinematografii. Red One z racji ceny chyba przoduje a i efekty nie są złe (patrz “Distict 9″)
Mnie kilka lat temu zaskoczyła kamera Genesis i jakość filmu “Deja vu” Tonego Scotta i “Apocalipto” Mela Gibsona, oba kręcone na Genesis właśnie.

Mark2 jest świetnym narzędziem do filmu animowanego(!), dokumentalnego i przy odpowiednim przygotowaniu do produkcji telewizyjnych. Planuję go wykorzystać jako kamera dla second unit i do niektórych scen aktorskich przy jednym z seriali.

Producenci nie przegapią tego sprzętu. Potrzeba tylko trochę odwagi… No risk, no fun.
W końcu nie ważne czym filmujemy tylko Co filmujemy. Historia filmu nie raz to udowodniła.

Zgadzam się z tym co piszesz na temat powalających możliwości coraz to doskonalszej elektroniki, bo też to śledzę i wykorzystuję.

Mam jedno zasadnicze “ale”:
Choćbyś miał super sprzęt to nie nakręcisz filmu fabularnego od razu!

Piotrek, nie raz rozmawialiśmy o oświetlaniu planu. Szczególnie nocnych, plenerowych scen. Jak coś nie jest oświetlone to tego nie widać i koniec. Zastane światło też ma swoje granice. A producent chciałby widzieć listki na drzewie, albo kamizelkę antyterrorysty w tle bo za to zapłacił. Oczywiście można trochę “dopalić” aktora na pierwszym planie a tło pozostawić Canonowi ale to nie zawsze się sprawdza.
Zależy jaki film i temat!!!
Czy aktorki i aktorzy mają ładnie wyglądać i dobrze grać czy mają tylko dobrze grać?
Na pewno elektronika ułatwia i przyspiesza zdjęcia. Potrzebuje coraz mniej światła jak sam zauważyłeś.
Tylko, że ludzie potrzebują trochę czasu żeby ten film nakręcić. Ustalić gdzie stoi ta cudowna kamera, jak się przed nią i za nią poruszać. Co i jak grać. A w tle przechodnie gapią się w obiektyw i las płonie choć tego nie chcemy itd itd… A czas płynie.

Pozdrawiam Cię serdecznie i do usłyszenia.

Marek Traskowski

A taki Canon to umożliwia. Scenę nocną można nakręcić przy użyciu niewielkich jednostek światła i przenośnego agregatu prądotwórczego. Dotychczas wymagało to dużych lamp kilkunastokilowatowych, podnośników i wielkich agregatów dużej mocy. Wiem coś o tym, wiele nocy spędziłem na planie zdjęciowym.

W filmie kwestia kosztów to zazwyczaj sprawa kluczowa.

przecież reflektorów w filmie fabularnym nie używa się po to, żeby było widać, tylko po to, żeby było widać to, co chcemy, żeby było widać, oraz tak, jak chcemy.

Wprawdzie super matryca Canona umożliwi nam filmowanie przy dowolnym świetle zastanym (no bo widać), ale za to my będziemy musieli się do dostosować do światła.

A chyba nie o to chodzi (zwłaszcza, że to światło może się na dodatek ciągle zmieniać).

Dlatego operator ze swoją ekipą i sprzętem jest raczej niezbędny.

Podobnie dźwiękowiec oraz jego ekipa i sprzęt, bo wątpię żeby nasz Canon umożliwiał nagrywanie porządnych “setek”, dialogów czy efektów. Jest przecież wyposażony w gniazdo mikrofonu zewnętrznego, co sugeruje, że ten wbudowany nie jest za dobry i raczej zbiera wszystko, łącznie z odgłosami samego aparatu (ogniskowanie, ostrzenie).

Podsumowując, jakość obrazu jest faktycznie oszałamiająca, ale nie wydaje mi się, żeby takie “aparaty filmowe” były alternatywą dla profesjonalnego sprzętu i w ogóle profesjonalnej organizacji produkcji i planu zdjęciowego.

Może w przypadku dokumentu, ale fabuły to już raczej nie.

Pozdrawiam Pana bardzo serdecznie