Komentarze do: Alchemia Kreatywności – skromność nie jest dla twórców

Autor: H.T.

H.T. — Fri, 07 Oct 2011 23:30:04 +0000

Swietny i ‘chwytliwy’ temat.jaka szkoda tylko,ze tak dawno temu ktos tu napisal ostatni komentarz.
Ja dokonalam odkrycia dopiero dzis,gdy na pewnym forum zarzucono mi ‘brak skromnosci’.
Dla mnie to cecha bardzo dzis poszarzala,rzeklabym pokryta gruba warstwa kurzu,az ‘omszala’.
Moje zycie nigdy ode mnie nie wymagalo skromnosci a sam dzwiek tego slowa jest falszem podszyty.
To prawda-’gdy masz miod-pochwal sie nim…’
Nie wyobrazam sobie mojej dalszej drogi zycia,gdybym zas stosowala sie do wskazan moich rodzicow,ktorzy przypominali mi na kazdym kroku,iz ‘dziewczynka powinna byc skromna’-ha!-cokolwiek mialoby to oznaczac:-)
Gdyby mi sie moje zycie nie udalo-pewnie siedzialabym dzis w kacie i plakala a pewnie siedzialabym w kacie i plakala,bo mi sie nie udalo zycie a ono nie udaloby sie,gdybym siedziala w kacie i plakala…:-)
Kawdratura kola?Nie,to tylko zywy dowod na to,jak w zyciu nie warto byc ‘skromnym’.
Nie lubie slowa ‘lans’.Brzmi slangowo i slumsowo.Tylko czlowiek,ktory nie ma nic do zaoferowania,lecz mu sie wydaje,zastosuje w swoim zyciu taktyke ‘lansu’.To typowe dla celebrytow i celebrytek,ktorzy nic praktycznie nie osiagneli,oprocz rzeczonego ‘lansu’,ktory pomaga im zbierac kase za bywanie na raucikach i przyjatkach.To slowo-popychacz dla proznego beztalencia i takimiz wlasnie skutkami owocuje w mediach.
Czlowiek,ktory naprawde cos potrafi,bedzie staral sie przebic w swiecie trudnym,bo konkurencyjnym.’Skromni’ w tym swiecie nie maja zadnych szans.
Przyznanie sie do bycia ‘nieskromnym’ dziala drazniaco,jak czerwona plachta na byka,zwlaszcza w skatolicyzowanym spoleczenstwie,w ktorym kosciol grzmi z ambony o ‘cnocie i przymiocie skromnosci’,faszerujac tym wiernopoddanczych,samemu postepujac totalnie wbrew.
Gdzies tam wyczytalam,ze brak skromnosci jest na pograniczu z zarozumialstwem,ale-niech tam! Widocznie jestem postrzegana,jako zarozumiala:-)Zadraznilo rowniez moje wyekspresjonowane ‘lubienie siebie’,bo to jest na pograniczu narcyzmu!Do narcyzmu jeszcze mi daleko i chyba juz z racji wieku i urzedu nawet nie po drodze a wiec byloby wskazanie sie nie egzagerowac i nie popadac w skrajnosci w osadach,zwlaszcza virtualnych osoby,ktorej sie personalnie nie zna.
Konkludujac:skromnosc nie jest moja domena,poniewaz niszczy inwencje i zamyka droge do prawdziwego ‘ja’.Lubie siebie i lubie byc soba.Nie interesuja mnie opinie innych i staram sie nimi nie sugerowac.jestem odporna na pieniackie krytykanctwo,ale wrazliwa na krytyke,ktora ,jak powszechnie wiadomo,potrafi byc takze pozytywna.Jesli lubimy siebie i to,co tworzymy,powoduje to nasz zyciowy optymizm,bez ktorego trudno byloby nam funkcjonowac w brutalnym,konkurencyjnym swiecie.
-Pozdrawiam-
H.T.

Autor: Teodor

Teodor — Wed, 11 Nov 2009 10:58:46 +0000

I znowu nie mogę się z Panem zgodzić. Szukanie “contentu” może się odbywać jedynie na miarę podaży. Telenowel. tabloidów i pudelków mamy zatrzęsienie – Joyce’a o tyle, o ile go pokątnie podsunie wychowany za ancient regime’u ojciec czy dziadek.

Autor: Piotr Wereśniak

Piotr Wereśniak — Wed, 11 Nov 2009 10:31:42 +0000

Odpowiadam Teodorowi:
Widocznie nie należy pan do “targetu” telenowel, tabloidów i pudelków. Widownia to bardzo zróżnicowana bestia — jedni lubią tańczące gwiazdy i telenowele, inni czytają Joyce’a. Tych gustów nie da się pogodzić. Każdy musi cobie poszukać takiego kontentu jaki najbardziej lubi. Internet bardzo wydatnie rozszerza kanały dotarcia.

Autor: Teodor

Teodor — Wed, 11 Nov 2009 10:08:01 +0000

Obawiam się, Panie Piotrze, że w tym przypadku nie ma Pan racji. Sprawdza się w tej akurat materii Kopernikańskie prawo, że zły pieniądz wypiera dobry.
Funkcjonuje przedziwna apoteoza bylejakości – i tym samym wysoka jakość staje się niepożądana. Proszę popatrzeć, jakie mechanizmy rządzą kreowaniem “gwiazd” – kiedyś mieliśmy ich kilka i na takie miano trzeba było sobie naprawdę załużyć. Dziś lansuje się naturszczyków z telenowel, promuje głupawe zachowania przed kamerą, toleruje wulgarne zachowanie.
Czy tak jest przekazywany content? A jeśli tak, to w moim przypadku ten kanał jest raczej kanałem ściekowym niż kanałem dotarcia.

Autor: Piotr Wereśniak

Piotr Wereśniak — Mon, 09 Nov 2009 08:58:37 +0000

Znaczenie treści (contentu) nie maleje. Po prostu treść szuka sobie wciąż optymalnych kanałów dotarcia do odbiorcy. Myślę, że już niedługo czeka nas fascynująca wojna telewizji z Internetem. Prasa już tę wojnę przegrywa.

Autor: Monika_C

Monika_C — Mon, 09 Nov 2009 08:25:53 +0000

Kiedyś wielkimi gwiazdami kina i bożyszczami tłumów były postacie wykształcone, ze świetnym warsztatem aktorskim, utalentowane. Obecnie artyści wielkiego formatu żyją cichutko, grywając w teatrze, natomiast “gwiazdami” są osoby, które nie mam pojęcia czym mogą się poszczycić. Z resztą zewsząd widzę malejące znaczenie treści. Liczy się tylko atrakcyjna forma.

Autor: Wicher

Wicher — Fri, 06 Nov 2009 09:37:23 +0000

To ja za Wroclawianka dodam, ze tez od paru tygodni czytam i nie moge sie nadziwic temu, jak uniwersalne sa tematy o pisaniu, tworzeniu, ambicji, czy krytyce. A jestem z zupeeelnie innej bajki.

Autor: Paweł

Paweł — Fri, 06 Nov 2009 08:18:32 +0000

Jakiś czas temu czytałem “Nowy wspaniały świat” Huxleya (pozycja zapewne Panu znana).
Tamże autor opisał jakie konsekwencje niesie programowanie młodego umysłu.
Rodzice i szkoła od wczesnych lat programują dzieci na skromność lub lans.
Mało jest zdrowego, pośredniego podejścia.
Mam 32 lata i teraz widzę po sobie jak efekty zaprogramowania na skromnośc się ujawniają i jakie mają negatywne dla mnie skutki.
Na szczęście jestem świadomy zaprogramowanie i zmieniam się.
Pozdrawiam serdecznie Piotrze. :-)
Pozytywnie nastawiony do życia i zmian.

Autor: Piotr Wereśniak

Piotr Wereśniak — Thu, 05 Nov 2009 19:57:47 +0000

Niby piszę to dla twórców, ale tak naprawdę nie tylko. Piszę to dla każdego. W każdym siedzi twórca, każdy tworzy na swój sposób. Kreatywność to tak na prawdę ludzka natura, jej chyba najważniejszy składnik. Więc te moje teksty dotyczą każdego.

Dzięki za pozdrowienia i ciepłe słowa, przydadzą się bo idzie zima ;-)

Autor: Wroclawianka zza oceanu

Wroclawianka zza oceanu — Thu, 05 Nov 2009 19:07:50 +0000

PIOTRZE, jestes wielki! Od paru tygodni regularnie czytam Twoj blog i pieje z zachwytu nad Twoimi tekstami. A od 20 lat mieszkam w US i wiem, ze cos takiego jak “skromnosc” praktycznie w tym kraju nie istnieje. Amerykanie potrafia chwalic sie drobiazgami i trzeba przyznac, ze robia to perfekcyjnie. Wiem, ze kraj Waszyngtona ma wiele minusow, ale jednym z wielkich plusow (moim zdaniem) jest wlasnie to, ze rodzice chwala swoje dzieci “od malego”, za to, ze rzuca dobrze pilke, ze namaluja obrazek, ze skocza do basenu itp itd. Tak samo jest w szkolach. Nauczyciele nastawieni sa na chwalenie a nie na krytyke.
Dosc czesto bywam w Polsce i NIESTETY widze, ze jesli idzie o krytykowanie wszystkiego i wszystkich, narzekanie i ciagle niezadowolenie ma sie w Kraju nad Wisla wciaz znakomicie. Odbieglam troche od tematu zasadniczego, bo Tobie chodzi glownie o Tworcow, ale mysle, ze ziarenko skromnosci, niesmialosci, niewiary w swoje sily zasiewa sie w dziecinstwie. A teraz bede sie chwalic; jest w polskich ksiegarniach moja ksiazka pt. GALGANEK. Wspanialy material na scenariusz. Potrzebny tylko doskonaly scenarzysta (przemysl to sobie) a Hollywood bedzie skamlal u Twoich drzwi. O i jeszcze jedna sprawa; napisalam trzy rozdzialy i wyslalam do trzech wydawcow. Wszyscy byli zainteresowani ciagiem dalszym (tak rozpalilam ich ciekawosc do czerwonosci) mnie najbardziej odpowiadalo wydawnictwo EGMONT i oni wlasnie wydali GALGANKA. Jesienne kolorowe pozdrowienia z Nowej Anglii przesylam. Wroclawianka zza oceanu.

Autor: Kolekcjonerka Wizytówek

Kolekcjonerka Wizytówek — Thu, 05 Nov 2009 17:29:15 +0000

To ja mam nadzieję, że Szanowny Właściciel tego bloga :) poświęci tekst temu jak się skutecznie lansować (w dobym pojęciu), jak być dla siebie dobrą agencją reklamową, jak to zrobić, żeby mieć świetne samopoczucie na swój temat. JAK? Oto jest pytanie. Pozdawiam Wszystkich, także Panią Redaktor, która odrzuciła mój znakomity tekst (zdaje się, że miała rację :)) niestety, a może powinnam powiedzieć, że nie miała, do cholery.

Autor: Wicher

Wicher — Thu, 05 Nov 2009 13:26:37 +0000

Zgadzam się w pełni. Takich bzdurnych porzekadeł jest masa. Kuba Wojewódzki w wywiadzie dla Aktivista (niezłym skądinąd) powiedział:

“Największa brednia, powtarzana u nas non stop, brzmi: pieniądze szczęścia nie dają.”

A popularność tej “prawdy” wynika zwyczajnie z tego, że większość ludzie tych pieniędzy nie ma, nie wie jak jest naprawdę i próbuje sobie wmówić taką prawdę.

Autor: Störungsquelle

Störungsquelle — Thu, 05 Nov 2009 12:42:52 +0000

Jezeli ktos jest artysta, to powinien nie tylko sie sam promowac, ale i byc promowany, ale przesada i w zbytnia skromnosc i w przesadny lans nie sa rozwiazaniem. Trzeba zachowac jakies proporcje.

Autor: [rK]

[rK] — Wed, 04 Nov 2009 13:36:47 +0000

Ha! Dziekuje. Przekaze mu. Bedzie mial z pewnoscia dobry humor przez reszte dnia. :D

Autor: Piotr Wereśniak

Piotr Wereśniak — Wed, 04 Nov 2009 13:23:11 +0000

Nie ma nic pejoratywnego w słowie “artysta”. “Jeden z najlepszych fotografów polskich” z pewnością zasługuje na miano artysty.