„Szaleństwem jest robić wciąż to samo i oczekiwać innych rezultatów.” (Albert Einstein)archiwum cytatów

Lokale w których nic nie podają

Wakacje w pełni, więc nie będę pisał o pracy, pisaniu, opowiadaniu, konstruowaniu, kombinowaniu, scenopisarstwie, dramaturgii i budowaniu skomplikowanych struktur narracyjnych.

Będę pisał o wszystkim innym (równie pysznym).

Będę pisał, albo i nie pisał, bo są wakacje.

A wakacje to czas, kiedy można robić (i pisać), co tylko się komu podoba, albo i nie podoba. Bo na tym właśnie polegają wakacje.

Dziś będzie o lokalach, barach, kawiarniach, w których nic nie podają. Nie ma kelnera, nie ma barmana, nie ma kuchni. Nie ma również wszystkiego innego, co z lokalem się kojarzy. Nie ma krzeseł, nie ma stolików, nie ma podłogi, nawet sufitu nie ma.

Nic nie ma.

Wszystko jest niematerialne.

Tylko klienci są prawdziwi.

Jeden lokal nazywa się Facebook.

Druga kawiarenka to Twitter.

Trzeci lokal nazywa się Nasza Klasa, czwarty to dogasający MySpace, a piąty właśnie powstał i nazwany został Google+ (nawiasem mówiąc, do tego ostatniego jeszcze nie mam wstępu, bo jest w budowie).

To wielkie kawiarnie o zasięgu ogólnoświatowym. Codziennie wpadają tam miliony ludzi pogadać, pochwalić się czymś, coś ogłosić, coś zareklamować, czymś zahandlować. Jak to w życiu.

Świat do tej pory nie znał tak wielkich kawiarni. Kawiarnie to w ogóle wynalazek stosunkowo młody. Do Europy dotarł jakieś pięćset lat temu z Bliskiego Wschodu i od razu mocno namieszał. I wcale nie chodziło o kawę, czy inne napitki.

Lokale tego typu od razu stały się miejscami gdzie ludzie zaczęli wymieniać się ideami. Z czasem w kawiarniach zaczął rodzić się ferment. Stamtąd wychodziły rewolucje, przewroty i powstania. Tam żywo dyskutowano, spierano się i knuto, jak pozbawić władzy tyranów.

Tam urodziła się rewolucja francuska, przemysłowa, bolszewicka i faszystowska. Każda właściwie duża i ważna dyskusja w nowoczesnym świecie miała swój początek w jakiejś kawiarni, gdzie paru ludzi rozochoconych alkoholem, kofeiną i tytoniem postanawiało zmienić losy świata.

Dziś Twitter i Facebook pełnią bardzo podobną rolę. Nie podają tam jednak kawy. Napitki i prowiant trzeba sobie zapewnić samemu. Jednak natychmiastowa wymiana idei jest dokładnie ta sama.

Z jedną różnicą – media społecznościowe są o wiele szybsze i o wiele większe niż jakakolwiek ze znanych w historii kawiarni. I mają już na swoim koncie pierwsze rewolucje – w Iranie co prawda (jak na razie) się nie udało, ale udało się w Tunezji i Egipcie. A nowe powstania zapewne już kiełkują.

Działa to jak w klasycznej kawiarni. Wchodzisz, podchodzisz do jakiegoś towarzystwa, do któregoś ze stolików, przyłączasz się do dyskusji, rzucasz ideę, przekonujesz do niej innych i po chwili pół kawiarni masz po swojej stronie. Ktoś rzuca hasło, wyskakujecie na ulicę i rewolucja gotowa.

Ta kawiarniana metafora mediów społecznościowych ma też inny ciekawy aspekt – modę.

Od zawsze popularnością (lub klęską) danej kawiarni rządziła moda. Nie ten lokal pękał w szwach, w którym dobrze dawano jeść i pić, ale ten który był modny. Tam, nie wiedzieć czemu, zawsze chodziło więcej ludzi.

Kawiarenka MySpace przestała być modna. Duża kawiarnia Facebook wciąż jest w modzie (ale już niedługo). Na modową falę wznoszącą wszedł zupełnie nowiutki, jeszcze nie otwarty lokal Google+. Kawiarenka krótkich pogaduszek Twitter wciąż jest w modzie.

A w sprawie mody jedno jest pewne – wszystko kiedyś wyjdzie z mody.

(UZUPEŁNIENIE: Już mam wejście do nowej kawiarenki Google Plus. Oto mój profil. Zapraszam jakby co ;-)

Reklamy

8 komentarzy on “Lokale w których nic nie podają”

  1. Thomas pisze:

    Nie wiedziałem, że codziennie rano robię rundkę po kawiarniach.Czad.

  2. Jośka pisze:

    Ja też. A są niestety takie osoby, które non stop siedzą w tych kawiarniach i wychodzą tylko na chwilę, np. do ubikacji…

  3. ZiKo pisze:

    Ludzie jak powietrza potrzebują kontaktu z innymi naczelnymi. A skoro zaspokajając drugą. równie silną potrzebę – bezpieczeństwa pobudowali mury, kraty, monitoring i bramy automatyczne, to uniemożliwili soobie/utrudnili możliwość spełnienia tej pierwszej.

    • ZiKo pisze:

      Zresztą, ze względu na to bezpieczeństwo wolimy kontakty wirutalne od realnych. O wiele bezpieczniej się czujemy, jeśli zamiast naszej prawdziwej tożsamości jest np. awatar i nick, albo jeśli mamy świadomość, że nasze kontakty ograniczą się tylko do tych w sieci. Dodatkowo naszego poczucia bezpieczeństwa chroni firewall, świadomość, że tylko zalogowani mają dostęp, że gdzieś nad wszystkim czuwa moderator, administrator, że możemy zablokować, odrzucić, nawet zbanować. I jak już mamy pewność, że nikt z buciorami nie wejdzie w naszą intymność, że do znajomych dodani są tylko tacy, którzy dla głupiego żartu nie wyjawią wszystkim dookoła, że np. na wycieczce szkolnej, w szczelnie npakowanym autokarze zrobiliśmy w gacie…

  4. śliwek pisze:

    Z n-k zniknąłem, na fb zaglądam rzadko, z pozostałymi nie współżyję … szkoda mi na nie czasu. Generalnie postanowiłem traktować internet tylko jako źródło zdobywania danych, ukierunkowane źródło. Owszem pozwalam sobie na chwile zapomnienia, ale staram się je kontrolować. Efekt … masa czasu do spożytkowania na inne, przyjemniejsze rzeczy. Przykładowo, ostanie kilka deszczowych dni spędzam na fenomenalnych spacerach po polach, lasach, łąkach. dzieciaki poznają nowe rzeczy, ja przypominam sobie coś co znam, ale zepchnąłem w otchłań.

    No ale ja nigdy nie przepadałem za kawiarnianym życiem :).

  5. Aurora pisze:

    A co z blogami ??? ;-)

    • Blogi to coś jak prywatne stoliki w kawiarniach. Wiemy, że przy tym właśnie stoliku, o zwykłej porze siaduje konkretna osoba i można z nią porozmawiać na takie a nie inne tematy. To właśnie jest blog w mojej metaforze.

      A tak, prawdę mówiąc, w dzisiejszych czasach wszystko jest blogiem. Serwisy społecznościowe to tak naprawdę wielkie, uproszczone serwisy blogerskie.

  6. Alexa1694 pisze:

    Witam panie Piotrze :) mam takie pytanie, czy jest szansa na powrót „Kryminalnych” na antenę? może nawet na TVN7, to naprawdę świetny Polski serial, i naprawdę dobra produkcja, fajnie byłoby zobaczyć dalsze losy Basi, Marka, Adama i innych :) wszyscy byliby wniebowzięci że wrócili i ja także :)

    Pozdrawiam :)


Twój komentarz nie ukaże się od razu, moderacja chwilę trwa :)

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s